Daar is ie dan: onze zoon. Onze trots. Onze langverwachte held.

Bijna 3 weken geleden werd ik mama. Wat een ervaring. Wat een rollercoaster.

Maandag 26 september ben ik uitgerekend, die dag worden we nog verwacht bij de gynaecoloog. Het is de assistente die ons ontvangt. Ze vraagt of ze moet checken of ik al ontsluiting heb, en of ze me moet strippen (een techniek die de bevalling op gang kan brengen). Ik bedank hiervoor. Morris wordt klein geschat, en ik laat ‘m liever ‘nog wat zitten’, hij moet maar komen wanneer hij wil komen.

Maar goed ook want die nacht begint het. Snel, hevig, prachtig, overweldigend. Het hele bevallingsverhaal vertel ik jullie graag later. Beloofd!

Ik vond deze quote een paar dagen na mijn bevalling en dit voelde helemaal zoals ik het beleefd heb: “the body achieves what the mind believes”. Op 27 september om 7.57u wordt ons meneertje Morris geboren.

img_1674

Ik heb zoveel te vertellen, maar alles op zijn tijd. Ik wil jullie uitgebreid vertellen over mijn bevalling, over mijn 2 super vroedvrouwen, het geweldige ziekenhuis, over onze reddende engel de osteopate, over de zwangerschapscursus die Geert en ik volgden, de bemoedigende boeken die ik las, … Maar zoals ik al zei.. alles op zijn tijd. Ik heb mijn handen vol en ik wil voor elke blogpost tijd kunnen maken. Ik heb bepaalde inzichten gekregen tijdens mijn zwangerschap en bevalling waarvan ik het gevoel heb dat ik ze met jullie moet delen, omdat niet alleen ik er iets aan kan hebben.

Wat ik wel al kan zeggen, is dat ik mijn eigen pad heb gekozen. Beslissingen genomen tegen de stroom in. Mensen tegen de borst gestoten. Maar ik heb het op mijn manier gedaan. Ik ben daar trots op. Op mijn keuzes, op het feit dat ik mijn hart gevolgd heb. Morris is ter wereld kunnen komen op ZIJN manier en op ZIJN tijd.

Lieve en Hannah van vroedvrouwenpraktijk Hikketein: jullie zijn goud waard. Ook over hen wil ik binnenkort zeker ook een blog schrijven. Zelfstandige vroedvrouwen zijn de hemel op aarde, ik raad het iedereen kei hard aan. Een vertrouwd gezicht is zoveel waard, tijdens alle fases!

vierkant-nies

De roze wolk. Het is er goed vertoeven. De nachten zijn er kort, onze ogen klein maar ons hart zit vol. Bomvol. Met vlinders, met tranen van geluk, met vele kusjes op dat kleine hoofdje, met vol ongeloof naar je partner kijken: ‘is ie van ons?’.

Ik hoop snel een béétje een ritme te vinden, maar ik weet dat ik mezelf niets mag wijsmaken. Morris gaat nu voor op alles, en zo hoort het. Maar tussen het voeden, verschonen, wassen en plassen door hoop ik hier snel weer iets te kunnen delen met jullie.

Want nogmaals, ik heb zoveel te vertellen. Het was een lange, maar mooie weg. Naar ons Meneertje Morris. Welkom kleine jongen.