Sterven?

De bekende uitspraak van de Duitse schrijver Goethe. De man bedoelde dat Napels het mooiste is wat een mens in zijn leven kan zien. Benieuwd of ik me zou aansluiten bij de uitspraak van deze Grote Meneer. Voor de reis al, hoor ik twee kampen: hevige voor- en hevige tegenstanders. Tegenstanders raadden het me af, voorstanders zeggen dat ik het een kans moet geven. En als reisblogger moet ik dit doen. Eerst zien, dan geloven.

Eind juli geef ik de stad een kans, tijdens een verblijf in Pimonte. Dit dorpje ligt uitstekend gelegen voor een bezoek aan het schiereiland Sorrento, Pompeij en de Amalfikust. Napels ligt op een dik halfuurtje rijden, en op een regenachtige woensdag is het aan mij. Voor of tegen? We gaan het zo weten!

Druk druk druk …

Hoe dichter bij Napels we komen, hoe minder fraai het uitzicht en hoe ‘volgebouwder’ alles is. Normaal natuurlijk, voor een grootstad. Het verkeer is er, net als bv. Rome, niet erg gezellig. Twee rijstroken worden er al gauw drie en er wordt naar hartenlust getoeterd. Je moet stevig in je schoenen staan om zelfzeker door dit mierennest te laveren. We zien ook een scooterbestuurder onderuit gaan nadat ie botst met een ander gevaarte. Auw!

Net als Rome beweert Napels een openluchtmuseum te zijn, waar je zo op de oude paleizen, kerken en kastelen botst. Nu woonde ik 2 maanden in Rome en verloor ik er compleet mijn hart, dus wat Napels met me gaat doen… Geen idee. Laten we hopen dat deze zuidelijke stad kan tippen aan De Eeuwige Stad.

We parkeren ons op de parking vlakbij de haven waar de ferry’s naar Capri etc. vertrekken. We betalen er 2 euro per uur, een goed tarief voor de stad. Goedkoper kan natuurlijk altijd, als je aan de rand van de stad parkeert en de metro neemt. Die optie heb je ook altijd.

DSC01255DSC01259DSC01262

We trekken meteen naar het historische hart van Napels: Spaccanapoli.  Een straat die door het oude centrum van Napels loopt. De straat is lang en lijkt de stad in tweeën te delen. De officiële naam van deze straat is Via Benedetto Croce. De Spaccanapoli volgt nu de Via Pasquale Scura, de Via Capitelli, de Via Benedetto Croce, de Via San Bagio dei Librai, de Vicara Vecchia, de Via Giudecca Vecchia en de Via Tupputi.

Hier was het fijn vertoeven. Winkeltjes vol snuisterijen: allerlei soorten flesjes limoncello, grote zakken pasta, beeldjes, rode pepers, kerststal-figuurtjes, … We zagen zelfs een bijtende Suarez in ‘beeldjesvorm’. Die moest natuurlijk op de foto, hilarisch. Als je wil kan je uren spenderen in Spaccanapoli en als je nog op zoek bent naar souvenirs van je trip, is dit the place to be.

DSC01228

We maken al gauw kennis met de Napolitanen: een druk, expressief volkje. Wanneer iemand uit ons gezelschap naar het toilet moet, en hier enkele zaakjes voor binnenstapt wordt ze ofwel niet begrepen ofwel met veel gebaren weggestuurd. Napolitanen lijken de hele tijd toneel te spelen. Ze scheppen er plezier in om drama te maken, zoveel is duidelijk. Ofwel vind je dit amusant, ofwel irriteer je je hier aan. Ik kon er best om lachen.

In Napels aten we de lekkerste pizza OOIT. In de Via Dei Tribunale, bij Sorbillo. Aangeraden, en terecht, door onze Lonely Planet. Jammie! Heerlijk zoete tomaten, zachte mozzarella… Lekkerrrr!!! Kom tegen of kort na openingstijd. Een rij van 20 tot 40 personen is geen zeldzaamheid, maar het lijkt wel vlot te gaan. Wij hadden geluk: ondanks de regen snel een tafeltje toegewezen gekregen. De pizza met pesto is een topper!

DSC01272

Napels heeft ook een bepaalde grandeur, dat wel. Maar vergelijken met Rome?

Laat de stad op je afkomen, en doe vooral genoeg kilometers want na de pizza moet je zeker ook nog het Napolitaans gebak proeven: neem bv. een knapperige sfogliatelle. In een klein zaakje bestelden we elk wat om te proeven, en toen we op de stoep stonden, duurde het niet lang voor we opnieuw stonden te bestellen. We bleven maar proeven 🙂

DSC01278

DSC01284

De dingen die je volgens mij moet doen in Napels

1. Stop met dromen, jongen: eet uw pizza!
2. Verdwaal in de straatjes van Spaccanapoli.
3. Proef een sfogliatelle in een van kleine bakkerijtjes.
4. Neem de boot naar een van de eilandjes (maar kies Procida).
5. Laat je overdonderen door de ruïnes van Pompeï.
6. Bezoek de Amalfitaanse kust.

En oh ja… ben ik nu een voor-of tegenstander? Het bezoek is nu een drietal weken geleden en eerlijk… ik ben er nog niet uit! Ik begeef me een beetje in het midden. De stad heeft zijn charmes, maar heeft net iets meer nodig dan een vluchtig bezoekje om zijn schoonheid te ontplooien.

Ciao!