slechte huisvrouw

Ik ben een slechte huisvrouw en ik schaam mij daar niet voor. Zo, dat is er uit. Ik kan een rommelige keuken aan, ik vind het niet erg als er een hoop was ligt, of als mijn make up de lavabo in de badkamer bevuilt. Want ik ben een slechte huisvrouw. And I like it!

Ik vind dat oké. Ik spreek voor mezelf. Mijn echtgenoot had dat soms liever anders gezien, die kuisgrage vriendin zal allicht fronsen bij het zien van die grote stapel was en mijn moeder begrijpt soms niet waarom ik niet elke week van boven tot onder poets. Ik ben gewoon niet het soort vrouw dat het huis rond dartelt van blijdschap nadat ze zich goed in het zweet heeft gewerkt tijdens een poetsbeurt. Ik word niet vrolijk van een blinkende vloer.

Het kan mij ook gewoon niet schelen. Die slechte huisvrouw in mij vindt het wel goed zo. Als ik vrij ben, speel ik liever een hele dag met Morris dan de strijk te doen. Die loopt niet weg. Maar mijn zoon wordt wel elke dag een dag ouder. En dat is wat mij bezig houdt, niet of mijn broek netjes glad gestreken is of niet.

Als ik vrij ben, schrijf ik liever voor de blog dan mijn toilet te kuisen. Want uit bloggen haal ik plezier. Ik leer elke week nieuwe dingen bij door Reismicrobe en dat geeft me tonnen energie. Dus kruip ik liever achter mijn PC op een vrij moment dan dat ik met javel sta te zwieren.

Als ik vrij ben, ga ik liever een avondje uit met vriendinnen dan mijn keuken op te blinken. Bijpraten staat hoger op het lijstje dan een propere oven. Ik kan het huis rommelig achter laten, gewoon omdat ik op tijd wil zijn voor een vriendinnen-date. Er hoeft dan echt niet eerst gepoetst te worden.

Poetsen vind ik dan ook zwaar overschat. Natuurlijk, een proper huis is een propere geest. Als het hier opgeruimd en netjes is, werkt dat iets ontspannender voor mijn lichaam en geest dan dat het hier op zijn kop staat. Maar ik zou nooit quality time met Morris of een avondje weg met vriendinnen aan de kant schuiven omdat m’n huis er wat vuil bij ligt.

Het huishouden is voor mij gewoonweg geen prioriteit. Ik heb een lieve poetsvrouw, Saïda uit Algerije. Zij weet van wanten met mijn poetsgerief. Ik niet. En ik vind dat helemaal ok. Ik wil op een dag kunnen zeggen dat ik geleefd heb. En niet dat ik gepoetst heb.

Ik ben een slechte huisvrouw. Too bad.