Thailand

Drie weken op een roze wolk, dat was Thailand. Het was 2013, Geert en ik stonden op trouwen. Tussen alle geregel door, moest er ook nog een huwelijksreis vastgelegd worden. Veel getwijfel ging er voor één keer eens niet aan vooraf, ik wist wat ik wilde: Thailand. Geert volgde met plezier. Een week na onze trouw stonden we blinkend op de luchthaven voor onze eerste exotische reis. Het werd de reis van de reismicrobe. Hier kreeg ik ze te pakken om ze nooit meer te kunnen lossen.

VLINDERS IN DE BUIK

Ik wil terug. Dat is op zich vreemd. Ik snap mensen meestal niet goed die terug willen naar dezelfde bestemming. Er is nog zoveel! Waarom zou je naar Toscane blijven gaan als je ook Sicilië, Umbrië of Puglia kan gaan verkennen? Of ruil Italië eens in voor Kroatië of Griekenland of … Het is geen gevoelskwestie. Het is je hart verliezen. En dat deed ik in Thailand. Meer dan eens. Met open mond heb ik er rondgelopen. Het voelde, sorry cliché, zelfs een beetje als thuiskomen.

ThailandEn dus heb ik redenen zat om terug te gaan. Om te beginnen: ik wil weer verliefd worden. Op het land, de mensen, de natuur en off course het eten. Ik wil weer verliefd worden op het leven en zonder zorgen zijn zoals ik toen die drie weken was. Alles liep zoals het lopen moest. Er waren geen grote vraagtekens. Ik dartelde door het leven en dacht dat het altijd zo zou zijn. Ik wil dat zorgeloze gevoel opnieuw beleven.

SLECHTSTE FOTO’S OOIT

Ik wil ook terug om nieuwe foto’s te nemen. In de zomer van 2013 was er nog geen sprake van Reismicrobe. We namen genoegen met een digitaal fototoestelletje, en nu heb ik natuurlijk spijt. De kwaliteit is er niet, ik kan ze niet gebruiken voor de blog en maar net voor Instagram. Ik heb veel te weinig écht kunnen vastleggen wat de schoonheid van het land was. We hebben nog een SD-kaartje bijgekocht in Thailand maar thuis heb ik, denk ik, geselecteerd om de mooiste over te houden. De rest is weg. Zo jammer, ik was toen duidelijk nog niet gefascineerd door fotografie.

ThailandNoodles. Ik wil terug voor de noodles, voor de lekkere curry’s, voor de cocktails op het strand bij zonsondergang. Ik wil terug om te proeven, te leren, te ontdekken. Ik wil ook terug voor de luxe. Ik geniet zo van wat verwennerij, maar in België moet je er vaak meteen al een flinke duit voor betalen. In Thailand kan je je laten masseren, logeren in de mooiste hotels, eten in de meest fancy restaurants voor een prijs die je je hier niet kan voorstellen. Ook logeren bij Belgen kan in Thailand, bijvoorbeeld bij Villa Anneloi in Chiang Mai. Dat kunnen baden in luxe, zonder teveel naar je budget te kijken is iets dat me zo kan ontspannen.

SNORKELEN TOT HET DONKER WORDT

Ik wil ook terug voor de eilandjes. In 2013 ontdekten we Ko Phi Phi, wat een parel. Maar al erg toeristisch, gelukkig sliepen wij buiten het drukke centrum en voelde het als ons privé-paradijsje aan. Ik wil nieuwe eilanden bezoeken, nieuwe stranden omarmen, nieuwe vissen ontdekken en snorkelen tot de duisternis invalt. Een boek lezen! Doe ik thuis nooit, deed ik in Thailand wel. Ik nam er de tijd voor, voelde ook dat ik de tijd had en die mocht nemen. Tijd was er zelfs geen issue. Ik had er geen idee van welke dag het was en zo hoort een echte vakantie toch te zijn?

Ik heb het gevoel dat ik er nog zoveel moet gaan ontdekken.

ThailandVoor Thailand maak ik graag een uitzondering. Naar Thailand wil ik wél terug. Omdat ik het allemaal opnieuw wil beleven. Wil voelen, wil proeven. Misschien omdat ik ook terug wil naar hoe ik me toen voelde. Onbezonnen. Vrij. Zorgeloos.

Wie weet dit jaar?