Lieve mensen in een andere tijdszone,

Wie mij volgt op Twitter of Facebook heeft het vast voorbij zien komen: ik was ziek de afgelopen dagen. Niet vreselijk, maar het was moeilijk om ‘normaal’ te reizen. Ik had vermoedelijk turista (de reizigersziekte). De oorzaak is een infectie met een enteropatoghene kiem (heh?), meestal een bacterie, soms ook een virus of parasiet. Heeft deze toerist ook maar gelezen.

Ik denk dat ik weet waar ik hem heb op gedaan, maar ik hoef niet met modder te gooien. Het was in San Cristobal De Las Casas. In een Thais restaurantje. Dat op nummer 7 staat in Tripadvisor. Dat.

Toen de ziekte echt uitbrak, zaten we gelukkig niet meer op een vliegtuig of een bus maar in ons hotel op Isla Mujeres. Een eilandje vlak voor de kust van Cancun, dat we uitgekozen hadden om onze laatste week door te brengen. Some peace & quiet!

Ik bespaar jullie de details, maar fijn was het niet. De Echtgenoot is met z’n beste Spaans (vrij slecht dus) naar de apotheker gerend en heeft met uitstekend gebruik van gebarentaal toch wat medicamenten los gekregen. Gewoon pilletjes tegen de krampen en buikloop. Oef. Sinds ik die begon te nemen, ging het iets beter met me maar m’n eetlust was weg.

Ik dacht: ik ga te raden op Twitter. De reisbloggers weten raad. En ik had geen ongelijk. Ik kreeg advies waar ik wat mee was én de goede raad om een volgende keer toch zelf wat medicatie mee te nemen.

Oh ja, heb verder het internet ook afgespeurd hoor, maar ik ben echt de persoon niet die zijn ijsblokken weg gooit als het 35 graden is, en ik durf een ijsje van de ijsventer eten en ik weiger enkel in luxe restaurants te gaan dineren. Stom van mij? Misschien. Maar ik heb het liever zo.

Wat Twitter me deze week leerde:

En nog enkele lieve beterschap-wensen en je bent er zo weer boven op!

Ook op m’n Facebook werd me beterschap toegewenst. *bloos* Lieve lezers heb ik! Een geluk dat naast al die fijne wensen en goeie tips ik ook nog steeds in Mexico zat. De zonsondergangen die ik hier heb mogen aanschouwen.. Fantastisch! Dat sleurde me er ook door, want ik ging en ik zou mijn vakantie niet laten vergallen.

Ondertussen zijn wij aan onze laatste dagen begonnen van wat een geweldig verrassende reis is geworden. Ik ben ook weer de oude. Deze toerist kan er weer tegenaan!