Medrasa Marrakesh

Jongens toch. Jullie verdienen een update. Vier maanden geleden nam ik ontslag. Ik schreef er een artikel over, en mocht me toen verwarmen aan overweldigende reacties. Zonder jullie smsjes, whatsappjes, mailtjes en Facebook-berichtjes was het een stuk moeilijk geweest om achter mijn keuze te blijven staan.

Nu, vier maanden later, zat ik na amper 1 week voor mijn nieuwe baas al te werken in Marrakesh. Het kan dus snel keren.

Enkele weken na mijn ontslag had ik nog geen uitzicht op nieuw werk. Ik heb een diploma journalistiek, maar heb er geen échte werkervaring in (tuurlijk, ik blog en ik deed ervaring op via stages en vrijwilligerswerk maar dat telt vaak niet). En dus werd ik voor sommige jobs niet weerhouden. Niet dat ik het meestal héél erg vond, ik kwam niet direct iets tegen dat me meteen in vervoering bracht. Een job moet mij meteen enthousiast maken, ik moet sneller beginnen ademen van de vacature, dat zit het goed 🙂

Op een goeie dag half februari krijg ik een berichtje van een vriendin. Die vriendin is schoonheidsspecialiste. Dat ze me net heeft aangeraden aan iemand die bij haar komt in het salon. Die iemand zou me snel een mailtje sturen. Ik vertrek die dag op weekend met mijn ouders en broers en kijk pas de volgende dag mijn mails na. Mijn hart maakt al heel snel een sprongetje.

Die iemand die een werknemer zoekt heet Ruth. Ze heeft een 3 winkels (in Knokke & Antwerpen) met een mix van vintage en design uit alle hoeken van de wereld. Ze zoekt iemand voor haar storytelling, het verhaal achter de producten. Iemand die de nieuwsbrief schrijft, de blog op de website mee vorm geeft, contacten onderhoudt met de pers en mee het social-media-beleid uittekent. Whhaattt?! Is dit echt?

Maar het is echt, heel echt zelfs en enkele dagen later al zit ik bij Ruth aan de keukentafel. Amper een halfuurtje hadden wij nodig, en het was beklonken. Ik doe mijn opzegperiode bij mijn werkgever uit, geniet nog 2 weken van Cyprus en startte op 4 april als marketing- en communicatiemedewerker bij Couleur Locale. Happy me!

Couleur Locale

Ik werk 3/5 voor Couleur Locale en op de laatste dag van mijn eerste week, donderdag, komt Ruth met een knotsgek idee. Ze heeft een fotografe in dienst genomen om voor haar foto’s te gaan nemen in Marokko. Een maand geleden was ze daar zelf op inkoopreis en kocht ze er veel nieuwe, authentieke spullen voor in de winkels & webshop. Wat als jij gewoon mee gaat, Nies? “Pas als je er echt geweest bent, ga je kunnen schrijven vanuit je hart” 

Ik, die altijd alles netjes uitkien en plan, moest me op 2 dagen voorbereiden en met een totaal onbekende  5 dagen op ‘zakenreis’. Knop ‘voorbereiden’ af en go with the flow. Ik had geen keuze, maar vond het ook net fijn om het eens een keer te mogen lossen. Alles komt goed, of laten we daar maar vanuit gaan 😉 Ik mag met de getalenteerde fotografe Griet Hendrickx op pad. Wat een inspirerende chica!

Van het een komt het ander en omdat het zo het beste past, hakken we die vrijdag meteen de knoop door en zitten we zondagochtend in alle vroegte al op het vliegtuig naar Marrakesh. Op Twitter en via Facebook verzamel ik nog snel wat last minute tips, en hop! Voor mij een totaal onbekend gebied, ik was nooit eerder in Noord-Afrika. Show me what you got!

Marrakesh betovert me. Het kluwen aan straatjes, de shoplustige toerist in de souks, het verkoopstalent van de Marokkaan, de geurende tajines, ezeltjes met hun vracht, onvoorzichtige jongens op brommertjes .. Ik laat het op mij afkomen. Maar ik ben hier natuurlijk niet om te genieten alleen, ik ben hier vooral om het verhaal te weten te komen achter de prachtige en authentieke spullen die Ruth hier een maand geleden kocht. De manden gevlochten uit palmbladeren, de lepeltjes uit olijfhout, prachtige badhanddoeken en unieke berber-tapijten.

Medrasa MarrakeshVeel bezienswaardigheden heb ik niet kunnen zien, we waren natuurlijk hard aan het werk. Ik bezocht wel kort de Ben Youssef Madrasa (foto hierboven). Een oude koranschool en toonvoorbeeld van islamitische architectuur. Mijn mond viel open. Ik heb wel op enkele topadresjes mogen lunchen en dineren, later meer op de blog!

Het kan soms zo ongelooflijk hard op zijn plaats vallen. Zoveel onzekerheid, zoveel angst, zoveel tranen voor ik durfde beslissen om mijn vorige werk op te zeggen. Via via vind ik nieuw werk, dat nog eens vreselijk uitdagend en interessant is. Ik heb geleerd om te vertrouwen, wat ik oh zo moeilijk vind. En natuurlijk vind ik het nog mega spannend, ik ben nog niet ingewerkt en wil me bewijzen. Maar ik voel dat de job bij me past, en dus heb ik vertrouwen.

Alles komt altijd goed.